स्पर्श...........

ट्रिंग ट्रिंग !!!!

ट्रिंग ट्रिंग असा वाजतो जेव्हा Tone..

तेव्हा सर्वाना आठवतो तो "Telephone"

१९९० च्या दशकात केलेला तो पहिला कॉल

आजही आठवतो चाळमालकांच्या घरातला हॉल...

हॉल मध्ये फोनचा "डब्बा" असायचा ठेवलेला 

येता-जाता निरखत असायचो आम्ही त्याला..

चाळीतले ते जोशी , नाडकर्णी , आणि पाटील 

सर्वांचे कॉल त्या डब्बा फोन वर यायचे..

अन कोणाचा फोन आला आहे हे सांगायला 

लहान मुलांनी घरोघरी पळायचे...

काही वर्षांनी,

आमच्याही घरी आला तो Landline चा डब्बा 

इतका आनद झाला जणू घरी आले गणपती बाप्पा...

त्या फोनचीही निराळीच होती तऱ्हां

८ - ८ दिवस ‘Dead’ होऊन वाजायचे त्याचे बारा... 

STD कॉल लावण्यासाठी होती "Trunk Call System"

१८७ नंबर वर असलेली बाई सांगायची "You are in waiting"...

क्रॉस कनेक्शन्स ची तर असायची भलतीच धमाल-मस्ती

मित्राकडे फोन लावला तर ऐकू यायची २ मारवाडींची शाब्दीक कुस्ती...

काही वर्षांनी,

घरोघरी Wireless आणि Caller-ID वाले फोन आले 

मैत्रिणींच्या घरी फोन करायचे वांधे सुरु झाले...

मध्यंतरी PAGER नी Replace केला Wireless ना

पण Pagers बंद नाही पाडू शकले Landline चा जमाना... 

२१ व्या शतकातले पर्व म्हणजे Mobile, I-phone आणि Broadband Internet

सर्वांच्याच हातात दिसतात किमान २ Handset …

पण आजही जेव्हा घरोघरी दिसतो ट्रिंग ट्रिंग वाला "डब्बा"

वाटते कोणताच I-Phone घेऊ शकणार नाही Landline ची जागा..!!!

- संदीप.

!!! हाफ कटींग !!! .....

!!! हाफ कटींग !!! .....

बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग

सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting ..

कॉलेजचे 'Boring Lecture' करू आम्ही 'Bunk'

Canteen मधले खाऊ ते फास्ट -फ़ूड 'Junk'

बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग

सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting ..

ओफिसमधे Over-Time करू आम्ही काम

बॉस ची खिटपीट पण ऐकू , सुबह -शाम..

बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग

सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting ..

पंजाबी ढाब्यावर करू "Result Party"....३५ Percent ची

आणि महागड्या हॉटेल मध्ये करू पार्टी 'Increment' ची

बस्सsss , हवा टपरी वरचा हाफ कटींग

सोबत दोस्तांची 'un -Scheduled' Meeting ..

Corporate मध्ये होऊ मोठ्या पदावर अधिकारी

वा , व्यवसायात मिळवू यश आकाशापरी..

आम्ही सोडणार नाही ती टपरी आणि तो हाफ कटींग

जीवनात अनमोल स्थान असलेली आहे ती "Very Important Thing"..!!

चलो इसी बात पे हो जाये एक........................ !!!! "हाफ कटींग" !!!!

-संदीप.

!!! आई मी आता मोठा झालोय !!!

!!! आई मी आता मोठा झालोय !!!

(एका इयत्ता पाचवी मधल्या मुलाची व्यथा )

आई , आई मी आता झालोय मोठा

का समजतेस तू अजूनही मला छोटा..

मला पण हवी शाळेत जायला दादाची बाईक 

शाळेत सोडायला येऊ नको मला , एकदातरी ऐक..

इंटरनेट वर बसून काढायचंय फेसबुक वर 'Account'

आणि पॉकेटमनीची सुद्धा वाढवुन हवी मला 'Amount'..

मित्रांसोबत बघायचीय मला 'Katrina' ची मुव्ही 

ऐकूदे ना मलाही ते गाणे, "कैसे मुन्नी बदनाम हुई"

"Local Train" ने एकदा तरी प्रवास करू दे ना छोटा

अगं आई मी आता खरंच झालोय गं मोठा..

भातुकलीची खेळणी नको , हवा मला 'PS - 2 ' खेळायला

आणि घेऊन दे १ मोबाइल फोन , "Off Lecture" ला वेळ जायला

हे सगळे हवे मला आत्ताच्या आत्ता........

कारण आई मी खरंच झालोय आता मोठा

अगदी खंररररररचं झालोय मोठा...!!!!

- संदीप.

!!! ....सभा "Social Networking " ची.... !!!

भरली होती एकदा 'Social Networking' ची सभा

Twitter होता मध्यस्थानी, Facebook सोबत उभा..

चढ़ाओढ़ होती लागली, कोण Social Networking चा राजा

Google Plus आणि Ibibo करत होते प्रसिद्धीसाठी गाजा - वाजा..

Orkut म्हणाले Facebook ला , तुझ्यामुळे गेली माझी खुर्ची

Facebook च्या आगमनाने Orkut ला भलतीच लागली होती मिरची..

Linked IN म्हणाले आहे मी 'Professional', मलाच करा 'King'

सगळे म्हणाले, "Timepass" की बात करो तो "LINKED IN is Nothing " ..

या गदारोळात Myspace, PerfSpot, BigAdda ओरडत होते

'आम्ही पण 

आहोत सभेत' , एवढंच तर ते सांगत होते..

सभेचा गोंधळ पाहून 'Parliament' ला देखील वाटली लाज

नको ते Facebook आणि Orkut, वाटतेय 'DELETE' करावे सर्व Accounts आज !!!

- संदीप.

!!...'मानवी भूकंप'...!

गोष्ट आहे ही एक ग्रासलेल्या मुलीची

दरड कोसळली एके दिवशी तिच्यावर कृत्रिम आपत्तीची...

असा काही झाला होता तिच्या मनावर आघात

'मानवी भूकंपा'चा घडला होता कृत्रिम अपघात...

भूकंपाचे केंद्र होते जवळचेच एक घर

राहात होता तिथेच तिचा तो 'प्रियकर'...

प्रेमात असा काही दिला होता त्याने धोका

एकाच फोन कॉल ने बसला होता तिला मोठा धक्का..

त्याच्या दूर जाण्याने तिच्या पायाखालची जमीनच हादरली होती

मनाच्या भूकंपाची ती तीव्रता रिश्टर स्केलवर देखील मोजण्याजोगी नव्हती..

मनाचे तुकडे दिसत होते सर्वत्र विखुरलेले..

अन, आठवत होते जुने दिवस जेव्हा गीत नवे स्फुरलेले..

मानवी भूकंपामुळे जरी झाली होती तिच्या मनाची काहिली

संघर्ष करत मनाच्या नव्या उमेदीने ती जीवनात पुन्हा उभी राहिली..

स्वत:च मनाचे करुनी पुनर्वसन, घेतला पुन:श्च एकदा जीवनाने वेग

तरीही अजून ठळकपणे दिसते सावरलेल्या मनावरची ती प्रत्येक भेग ....!!!

- संदीप.

..... आपली तर काय लायकीच नाय !!!.....

तू बिग बझार चे ब्रान्डेड शो रूम

आपण साधा वाण्याचा दुकान पण नाय !

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू पाकात बुडालेला रसगुल्ला

आपण लोणावळाची चिक्की पण नाय !

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू 500 GB ची Hard-Disc

आपण 1 GB चा पेन ड्राईव्ह पण नाय !

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू गुगल iphone

आपण साधा Landline पण नाय !

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू "Chevrolet Cruze" कार

आपण तर तीन चाकी सायकल पण नाय

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू जगजीत सिंग ची गझल

आपण अण्णू मलिक ची बकवास शायरी पण नाय !!

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

तू लेखणीतून निघणारा एक-एक शब्द

आपण तर लेखणीची शाई पण नाय !

आपली तर काय लायकीच नाय !!!...

- संदीप. 

श्रावण धारा ....!!

गुंतागुंतीचे हृदय हे......!! :-) :-P ;-)

आठवणींचे गाव...

!!!! ....हे अस्स्सचं का होतं....!!!!

...

...

हे नेहमी अस्स्सचं का होतं

जे ठरवलंय, नेमकं त्याच्या उलटं घडतं..

भूक लागते जोरदार, तेव्हा नसतो जेवायला वेळ

परीक्षा असली की चालू होतो लोड -शेडिंग चा खेळ..

Important फोन करायचा असेल तर मिळत नाही Range

1000/- चे सुट्टे करायला गेलो तर कोणी देत नाही Change....

दोन मराठी माणसे भेटली तरी बोलतात मात्र 'हिंदी'

Email Account काढायची Process का असते खूपच 'Lengthy'....

5 रु . चा समोसा Multiplex मध्ये का होतो रुपये वीस

Important कामाच्या वेळी फास्ट लोकल का बरे होते मिस्स्स....

पावसाळा आहे माहीत असून, पाऊस आल्यावर का येते चीड..?

योगायोगाने एखादी पोरगी आवडलीच तर असते ती 'Just Married'

समजत नाही हे नेहमी अस्स्सचं का होतं

जे ठरवलंय, नेमकं त्याच्या उलटचं का घडतं..!!! 

- संदीप.

असं वाटतंय................!!

पहिली भेट...

पहिली भेट...

आठवते मला ती पहिली भेट,

हास्य तिचे भिडले काळजाला जाऊनि थेट

ठिकाण Platform No. ५, स्टेशन-डोंबिवली,

लोकलची गर्दी पाहून झाली जीवाची काहिली

इतक्यात समोर आली ती तेजस्वी नजर,

काळजात माझ्या एकच झाला गजर

काया पाहुनी तिची, असा काही झाला असर,

लोकलच्या गर्दीचा पूर्णता: पडला विसर

हळुवार होती तिची चाल अन ड्रेसचा लूक होता अनोखा,

उभी राहिली ती माझ्या शेजारी, तोच चुकला माझ्या काळजाचा ठेका

एकच प्रश्न केला तिने मला,

"Excuse me! वाजले किती?"

 कसे सांगू मी तिला,

तिच्या उपस्थितीने ती वेळच थांबली होती

घाबरत घाबरत मी उत्तर दिले,

"Its Half Passed 9"

स्मित हास्य देत ती म्हणाली

"Ok Fine.."

काही क्षण मला होतच नव्हता विश्वास,

कारण तो क्षणच होता माझ्यासाठी खास

इतक्यात ९.३२ ट्रेन Platform वर आली,

आणि अचानक ती गर्दीत दिसेनाशी झाली

माझी नजर सर्वत्र तिला शोधत होती,

पाहिले अवती-भोवती, कुठेच दिसली नाही ती

या सर्व गडबडीत माझी ट्रेन चुकली,

आणि तिची शेवटची झलक बघण्याची संधीही मुकली

मी खूपच भांबावलो......वैतागलो,

आणि पुन्हा ट्रेनची वाट बघू लागलो

पुढची ट्रेन पकडून मी दादरला पोहोचलो,

तिची झलक पुन्हा न मिळाल्याने थोडासा खचलो

Taxi ड्रायवरला विचारले, "सिद्धी-विनायकला चलणार का?"

इतक्यात कोणीतरी विचारले, "सिद्धी-विनायकसाठी  शेअर Taxi करणार का?"

मी मागे वळून पाहतो आर "तीच" होती,

वाढली अचानक माझ्या हृदयाची गती

आम्ही दोघेही Taxi मध्ये जाऊन बसलो,

आणि जे काय घडतंय ते पाहून मी मनातच हसलो

निघालो आम्ही दोघेही 'सिद्धी-विनायक दर्शनाला,

तिला पाहण्याची इच्छा पूर्ण झाली, म्हणजे ... नक्कीच आज सिद्धी-विनायक पावला !!!!

- संदीप